ŞEYDA GÜNEŞ ŞİİRLERİ

[Şeyda GÜNEŞ]

ÖMÜRE

Yağmur konuğumdu, ben sokakta
şemsiyemi yakmakla meşgul iken:
Sonra, tuttum elinden, yürüdük, yürüdük…
Dedim burada geçti, işte bu sokakta geçti,
Gençliğim deli taylar üstünde, uçarca.

Yağmur yaşlanmış gözlerime baktı, ağladı
Islandığımda, ömrü kırık geçiyordu sokak
Saati çalıyordu, çalıyordu, çalıyordu
yerden yere. Çalma dedim zamana..




                                                           .. saçlarıma ak kınalar…




Şeyda GÜNEŞ

[yaprakunvar]

Islanırken göğsümde hayat (y.ü)

Bir şiiri uzun uzun dinlemek güzel bir duygu teşekkür ettim

[recep memis]

"...
uzun ve yorgun ölümlerden sonra,
asla aslı olamadım.
kerem de olmadı hiç aslında...
usul yaşadığım geceydi ömrüm.
mehtap hep solgun,
hep bulutlar arasında..."

[Nisa NUR]

"Ömüre" haikaten dokundu ömür sazımın tellerine, gittim aynalara, gittim sokaklara, gittim kendimden... Sağol şiir.
Şeyda GÜNEŞ iyi şiiirlerinin yanı sıra şair duruşu ile de farklı bir konumda görünüyor. İncelikli. İnsancıl. Kimseyi kırmayan... Yapıcı... Birleştirici...
Doğru, şairlik bunları önceler.
Kutlarım, hem şiirlerini hem de kişiliğini.

Nisa NUR

[nihat]

farkındamısınız?
bilmem
fark ediliyor
farkınız;
farklı bir şey
sözleriniz
belkide
farklı olan biziz,
farkınızın, farkındayız.

[Şeyda GÜNEŞ]

Yaprak, Recep, Nisa, Nihat... Ömüre'için gösterdiğiniz ilgiye teşekkür ederim.

[Berrak BEHRAMOĞLU]

"Ömrüme" yi bugün öğrencilerime okudum...

[Şeyda GÜNEŞ]

Çok duygulandırdın beni Berrak, sağol.

[TayyibeAtay]

o yağmur beni de katıp seline
alıp gitmişti kendi çukuruna
göl çiçeği yapmak için...

)))))

kutluyorum,sevgili Şeyda...sevgilerimle...

[Nisa NUR]

Şiiri ameliyat masasına yatırdığımızda ona çeşitli biçimlerde bıçak atabiliriz: Bıçak atma sözün gelişi, farklı açılardan değerlendirebliriz. Yapısal açıdan, dilbilim açısından... bunlar çoğaltılabilir. Bir de şiir çözümleme diye bir olgu var. Çzümlemeyi yapan, şiiri kendi algısına göre açmaya çalışır. Zaten imgeci şiirin tılsımlı yönü de burası, kendini kolay ele vermemesi. Her okurda farklı karşılıklar uyandırması. Şeyda GÜNEŞ'in "Ömüre" sindeki "ömrü kırık geçiyordu" dizesini ele aldığımızda, ilk başta şairin kırklı yaşlarda olduğu hissine kapılıyoruz. Ama böyle değil daha dikkatli bakılınca, bir yaşanmamışlık betimleniyor, yaş değil. Şeyda bildiğim kadarıyla yirmi beş'inde, ömrü çok olsun. Bir ara şiirin tamamı üzerinden bir çözümleme denemesi yapmaya çalışacağım, şimdilik bu kadarla yetineyim.

Nisa NUR

[Hakan Kartal]

Kendi görüşlerimin ışığında "Ömüre" şiiri için sessiz bir konuşma yapmak için geldim bu sayfaya...

Öncelikle şiirin çerçevesinde atıl eylem fazlalıkları gözüme çarptı. İlk bölümde

"Yağmur konuğumdu, ben sokakta
şemsiyemi yakmakla meşgul iken:" son üç kelimeye dikkat çekmek isterim. "yakmakla meşgul iken" tamlaması öyle fazla ve ısrarcı duruyor ki. Burada meşguliyetin sadece bu giriş bölümüne bile hiç bir katkısı görünmemekte. "yakarken" dediğimizde değişen bir şey yok, diye düşünüyorum. bu bölüme bir ilave daha; birinci tekilin imlenmesine de ihtiyaç yok. Mısranın içinde saklı bir "ben" mevcut.


Devamında "sonra"  içinde düşüncem aynıdır. "tuttum elinden" diye başlarsak "sonra"'yı zaten oraya çiviledi gözlerim.

Son bölümü özellikle bitiriliş cümlesi oldukça iyi. Lakin; şiirin genelinde kullanılan tamlama ve eylem yoğunluğu güçlü ifadeleri gölgelemekle kalmamış, iki bölüm arasındaki anlam bütünleşmelerini birbirinden farksız kılmış. Duyguyu farklı açıda değil, aynı paralelde anlama yüklemiş.

Sevgili Nisanur'un imge konusundaki açılımına katılmadığımı da belirtmek isterim. Genel çerçevede evet ama "Ömüre" şiirinde kullanılan imgelemler çok farklı açılmlar yaratacak bir boyutta görünmüyor benim penceremden. Umarım bu açıksözlülüğümü yadırgamazsınız.

Şeyda Güneş'in şiire olan eğilimini görebiliyorum, özellikle Ötekileriz bünyesinde. Saf kelimelerin yanına imgelemleri koyarken tamlamalardan uzak kalmasını tavsiye ederim. Bu şiirine genişlik katacağı zaman dilimini de kısaltacaktır. Emeğine saygı gösterdiğim için bu düşüncelerimi rahatça buraya yazdığımı hatırlatarak sayfasından ayrılıyorum.

Şiirle.

[Şeyda GÜNEŞ]

Sevgili Hakan! “Ömüre” için söylediklerinin hiçbirine katılmıyorum. Dize içerisinde fazlalık olarak gösterdiğin sözcükler asla fazlalık değil, gerektiği için kullanıldı bu sözcükler. Dediğinizi yapmış olsaydım şiir katı bir edaya bürünür, mekanikleşir, sıcaklığını yitirirdi. Burada daha öncede söylemiştim; benim yapmaya çalıştığım, şiiri konuşma diline yakınlamaktır, şiiri şiir yapan gereklilikleri ıskalamadan… Şiir iklimine bir bakınız, adı ustaya çıkmış şairlerin şiirlerini irdeleyiniz, benim için söylediklerinizi hangisi kusursuz uygulayabilmişler…
Yooo, sana böyle seslenemem. Neticede, böyle bir arenada şiir yayımlamayı göze almışsak elbette eleştirilere açık olacağız. Kaldı ki, bir şiir yayınlandıktan sonra şairinin olmaktan çıkmıştır. Her okuyucu kendi dağarcığı çerçevesinde onu bir yerlere oturtur ya da oturtmaz, doğrudur. Neticede birbirimizi tamamlamaktır yapılan, böyle görüyorum. Samimiyetine inanıyorum. Söylediklerinden değerlendirilmesi gerekenler varsa -ki, mutlaka vardır-  değerlendireceğim diğer çalışmalarımda. Şu da var; bir şairin bütün şiirleri çok başarılı olamayabilir, kabul. Önemli olan çalışmalarımızı, çabalarımızı daim kılmaktır, güzeli arama bahsinde. Bir de burada, bu sitede şiir yayınlamak gerçekten yürek işi, şairlerin hepsi birbirinden kuvvetli şiirlere imza atıyorlar, gerçi bu bir yarış değil ama, yine de insan bu şiirlerin gerisine düşmekten çekiniyor, belki de bu iyi bir durumdur, bizi titizlenmeye iten… Belirttiğin doğrultuda sevgili Zehra YENİCE’nin de önerileri olmuştu, dikkate almaya çalışmıştım. Senin gibi değerli bir şairimizin önerileri benim için önemlidir, teşekkürler.
Hep birlikte daha iyiye. Şiirle.
Şeyda GÜNEŞ

[Şeyda GÜNEŞ]

S'ONA

Sylvia! Aklımın konağında anı nü koy-
an. Susarak haykır, sözü yitik şarkıları kanat

Aşk bumerangtı, attın boşluğa, seni yıktı:
Vaktin paçalarından kül kalkıyo Sylvia!

Hadi anlat: İnkârımda büyüttüğüm kabul çiçeği,
değil mi? Ki, kaçırdığım gözlerinle sevişmekte!

Sızmakta?... Sufî bir gece sabahımın eşiğinde...
Şair eşikte kalandır sylvia! Orada yeşertir solmayı. Hı?

Biri beni çimdiklesin, saçımı çeksin biri, bi düş gördüm:
Sylvia! Ey, ölüme uyanmanın şehla prensesi, bana el

Sallıyordun, o bayrak var ya, gördümdü Sylvia
Yemin ederim sırf intihar renginde, güz el di.


Şeyda GÜNEŞ

[TayyibeAtay]

sevgili Şeyda;

çok kötü bir huyum vardır; itiraf ediyorum:

sesime ses vermeyen şairleri hiç sevmem!..

bu bir!.

ikincisi, özellikle mi yapılır bu bana acaba diye düşünür, içine girdiğim ortamdan da soğurum!..

üçüncüsü; ortaya konulan tepkide birilerinin eli mi var gibi bir düşüncedir alır beni, kendi yumağıma sarınırım...

artık ipekböceği olmaktan, kimse kurtaramaz beni!..

sevgi ve saygılarımla...

[Şeyda GÜNEŞ]

Çok kıymetli Tayyibe hocam, sevgili şair! Şiirlerin denli güzel yüreğin emin olsun ki, size yanıt vermemek gibi bir içtenliksizliğim olamaz. Bazan başım dumanlı oluyor, bu anlara denk gelmişse sizi yanıtsız koymam, lütfen affediniz. Şunu da bilmenizi isterim ki bu yaprak kız hiç bir rüzgar önünde savrulmaz.

Şiirle.


Şeyda GÜNEŞ