DERGİLERDEN ŞİİRLER

[yaprakunvar]

Ağrı


-Ağrımı anlattığım insanlara,
Alihsan'a, Işıl'a, Ayhan'a-



Sonbaharların kralı gelirmiş meğer İstanbul'a
Ciğerlerimin filmini çektiler
Ciğerlerim artiz oldular icabında
Akut alevlenmiş kronik bir sonbahar gibi bakıyordu
Sigara figüran falan.
Ben kırmızı bir yaprağı oynuyordum esas kız olarak
Uçuşuyordum, uçuşmakmış meğer benim anlamım
Ben bunu geç anladım.
Senin için şiir yazacaktım İstanbul
İsmini ağrı koyacaktım.
Oysa bir şiir niyeydi sanki
Yer içer sevişir miydi sanki bir şiir
Hamsi ısmarlar mıydı mesela bir şiir insana?
Fotoğraf çektirebilir miydi mesela hipodromda atlarla?
Rakı içebilir miydi Samatya'da
Bir şiir uyur muydu kuş gibi
Başını alıp da kanatlarının altına?
Oysa bir şiir neydi sanki
Ben seni ciğerimin köşesindeki arıza kadar sevdim
Bir şiir seni bu kadar sever miydi sanıyorsun İstanbul?

Bağırdım sokaklarına kartondan postlar sermiş ayyaşlara
Bana kerametinizi gösterin
Kermatenizi gösterin bana!
Bir dikişte içtim bir şişe geceni
Yıldız komasına girmek istiyordum,
İstiyordum dolunay çarpsındı beni
Kurt adamlarım serbest kalsındı icabında
Kimim fazladan puştluğu varsa bir sigara sarsındı bana
Kin kusulsundu, öç alınsın
İcabında modern kadındım, ne zaman şişmanlasa ruhum
Hemen yarın yeni bir intihara başladım.
Ben fazla yemesem diyorum baylar yani
Bu kadar hınç bana fazla.
İcabında bir allah bir allah daha
Çok tanrılı bir din ederdi
Bırak müridin olayım İstanbul

Sen beni hep bir şiir sanıyordun İstanbul
Oysa çakmaktaşları gibi kıvılcımlıydı gözyaşlarım
Ağlamaktan kızaran bir örnek burnum ve gözaltlarımla
Bu şiiri ben yaralı bir panda vaziyetinde yazdım
Canım yandı
Bu şiiri ben bir yangın vaziyetinde yazdım
Şimdi bırak sana kedilerime süt getiren eski günlerimi anlatayım
Kapıma gül bırakan adamları
Ben de icabında bir hafıza mağduruyum
Cumartesi günleri gayri annemlerle birlikte
Sokaklarında eylemler yapayım.
Benim ne sakal yanığı günlerim oldu
Guruba bak ve beni an
Öpüşmekten yorgun ve kızıl
Bir şiir sana bunları söyler miydi sanıyorsun?
Yağmurlarında yıkanan kırmızı banklarına baktım
Bütün allar bir gün solarmış
Ben bunu geç anladım
Yağmur meğer tanrının zulmüymüş İstanbul.
Ağrı neydi, neremdeydi, neresiydi ağrı
Kim bana kalbimin menzilini soracaksa sorsun artık
Ağrıdurmadanağrıdurmadanağrıdurmadan
Ağrı benim durmadan doruğuna tırmandığım
Meğer yüksek bir dağmış.

Üstümü ara
Cebimdeki şiiri usulca kaydırayım senden tarafa
Ellerimi de kaldırdım bak
Hazırım tutkumu tutukla.
Şiirsizim
Bu şiir senin ismini ağrı koyar mıydı sanıyorsun İstanbul
Ben bu şiiri kusarak yazdım.


Didem Madak, Yasak Meyve Şiir Dergisi, Şubat/Mart 20

[yaprakunvar]

dünya hali I




tetikte Yahudi sevgiler
gözlerinden öptü kurşun Filistin'i

ceset çatıyor cephede ölüm
Şii çocuk pabucu Bağdat
yırtığı Sünni

dökül avucuma Dicle
kaldırımda kurudu zeytin

kınası Türk gelinin
komşusu Ermeni

adem
incir sütü ten
soyunup yaprağını
ısırdı kanadından güvercini

ağlama oğul

Sudan bir açlıktı
geldi geçti




Ferhat Gülsün
Yasakmeyve Mart-Nisan 2007

[yaprakunvar]

BİR YOLCULUKTU


Bir yolculuktu bu ve yolun sonunda
Ulaşmak istediğinı kendimdi
Yalnızlığımın parmak izlerini
Bırakarak geçtiğim yollara
İçimde gitmek mi kalmak mı duygusu
Tenin seslenirken tenime
Ve çekerken beni derinliklerine
Gözlerinin yeşil uçurumu

Yürürdüm aşarak bütün engelleri
Gökyüzü çıldırtan maviliğini
Ve yaz hüzünler biriktirirken

Yürürdüm ölümsüz, büyük bir sabaha
O çocuk düşü bir kez daha
Başlasın diye yeniden


Ataol Behramoğlu

Yelkovan
Eylül - Ekim 2007

[ayse]

Bir yolculuktu bu ve yolun sonunda
Ulaşmak istediğinı kendimdi
Yalnızlığımın parmak izlerini
Bırakarak geçtiğim yollara
İçimde gitmek mi kalmak mı duygusu
Tenin seslenirken tenime
Ve çekerken beni derinliklerine
Gözlerinin yeşil uçurumu

Yürürdüm aşarak bütün engelleri
Gökyüzü çıldırtan maviliğini
Ve yaz hüzünler biriktirirken

Yürürdüm ölümsüz, büyük bir sabaha
O çocuk düşü bir kez daha
Başlasın diye yeniden


Ataol Behramoğlu


***************************************

"ve" ve "bir" birden fazla olmasa da olurmuş ya olmuş.
çünkü  Sn. Ataol yazmış olmuş.

[yaprakunvar]

ESKİ BİR

Akşamlar rakılar laflar... burdan çıkınca
Gün ortası bana da uğrayalım bir bir
sağıma soluma, olmadı, üstüme başıma
gönlüm şurda, aklın bir sokak ötesindedir
eski bir bulutların yeni bir sağanağından
bir kat yukarda durmaya mayil nehir
burdan çıkınca
Sana da uğrayalım, yaz konağına güneşin
dolunay çıkmazına, aşkın yezidi aksanına
o sensin, terletirsin sözcükleri serinletirsin
eski bir mevsimlerin yeni bir takviminde
haziran pişman, tenhadır temmuz, ağustos kahin
burdan çıkınca
Ona da uğrayalım, rüya burdan kaç adım
av dönüşü bir akşam, belki yatıya
bunu bir daha düşünelim, bak ben fena sıkıştım
eski bir süreklerle yeni bir koru arasında
üzülüp namlumuz kaşını yıksın, utanalım
burdan çıkınca
Keklik dağa dönsün, kurşun yuvaya.

Adnan SATICI

Evrensel Kültür - 2002/Ağustos


Anısına saygıyla...

[YeldaKaratas]

Sevgi Duvarı



Sen miydin o yalnızlığım mıydı yoksa

Kör karanlıkta açardık paslı gözlerimizi

Dilimizde akşamdan kalma bir küfür

Salonlar piyasalar sanat sevicileri

Derdim günüm insan arasına çıkarmaktı seni

Yakanda bir amonyak çiçeği

Yalnızlığım benim sidikli kontesim

Ne kadar rezil olursak o kadar iyi



Kumkapı meyhanelerine dadandık

Önümüzde Altınbaş, Altın Zincir, fasulye pilakisi

Ardımızda görevliler, ekipler, Hızır Paşalar

Sabahları açıklarda bulurlardı leşimi

Öyle sıcaktı ki çöpcülerin elleri

Çipcülerin elleriyle okşardım seni

Yalnızlığım benim süpürge saçlım

Ne kadar kötü kokarsak o kadar iyi



Baktım gökte bir kırmızı bir uçak

Bol çelik bol yıldız bol insan

Bir gece Sevgi Duvarını aştık

Dustuğum yer öyle açık seçik ki

Başucumda bi sen varsın bi de evren

Saymiyorum ölüp ölüp dirilttiklerimi

Yalnizlığım benim çoğul türkülerim

Ne kadar yalansız yaşarsak o kadar iyi

CAN YÜCEL

ÖKÜZ DERGİSİ

[yaprakunvar]

YALNIZLIKTAN ÜŞÜYOR İÇİMDE KELİMELER

Kederden kendime köprüler yapıyorum
Kıldan ince kılıçtan keskince köprüler
Her köprüden bir şiir okuyup geçiyorum
Yalnızlıktan üşüyor içimde kelimeler

Yüzünün denizinden atlaslar biçiyorum
Kendimden çok uzağa gitsem de çok kereler
Şiir ki salt coşkuyla yazılmaz biliyorum
Yalnızlıktan üşüyor içimde kelimeler

Çok ölmüş bir şairim yıldızlardan daha çok
Dalında uğuldayan şu rüzgârdan daha çok
Çok ölmüş yoksul ölmüş ama en erken ölmüş
Yalnızlıktan üşüyor içimde kelimeler

Bülent ÖZCAN

Şafak Dergisi, Mayıs 2003, Sayı: 135

[yaprakunvar]

ÇALMAZ SAAT

Eşrefgillerden o, köye gelir gelmez
Dargın yıldızlarımız barıştı o saat;
Çağırınca beni, kötürüm köşemizden
Cümlemiz yöneldik sözüne; eyitti
Kim: Bildiği türkü zamanları durmuş
Sulardan uğradığı rüzgar ormanlara
Güdecek; Ceylandan hızlı, arpalardan
Yeşil ümidimiz, az gittik; uz gittik;
Sandık sabaha yakın, dedik; Çıngırağı
Kulağında iyi saatlerin. Düzdü
Yokuştu; çaldıydı çalayazdı derken,
Söyle, kimin orda aklına gelirdi
Kuşların geçerken yerlere serptiğin
Ekmekleri yiyip bitirecekleri.

Can YÜCEL

Varlık sayı 343- 1 Şubat 1949

[yaprakunvar]

Akıl Bozgunlarında

sağduyu kavanozlarında biriken
isli telveyi yıkar
köle bakışlı hüzünler

niteliği belirsiz sezgiler
yalnızlığın el kiri

hasretin sınırı yazılıp çizilir
vuslat yollarında arınmayan
zifiri kuyularda

terzi kuşları öter hâkî duvarlara

işgalci masal
körkütük melânkoli
bıktırır pervayı tütsü perdesi
azıcık başını kaldırsa gün ışığı
saçlarına çevik pusatlı buldozerler ekilir
yusufun…

kervanlar geçiyor dilimden
su-su/yorum

Fatih Yavuz Çiçek

Akdeniz Edebiyat ve Sanat Dergisi Mayıs-Haziran 2008

[fatihyavuz]

...UZ GİTTİK

-Yazmak öküzüm ne?
-Yaşamanın ve ölmenin aklı

yanıp durduğun aynı ışık
açıp durduğun aynı zifiri
adımızın bir önemi varsa da yok
sevinçlerin bedeli ödendi
çılgınlığın kefareti
borç yok hesap tamam
dünya giderek böyle
bak ne hale geldi
keder oymalı güzelim taç
kırılmış kaç yerinden
eğilme öküzüm,çök
geri dönüşmekten başka
dünyaya çaremiz yok
bu mezar iyi
görünmez pencereleri var dünyaya
çay demliyoruz
taze ceviz içi atıyoruz içine
gel güneş gel

-Beyhude bekler durur şimdi seni
şunlar.

Zeynep UZUNBAY
Denizsuyukasesi Nisan-Mayıs 2008

[yaprakunvar]

ölü defterler

sessizliğe el vererek akşam
söküyor avluların sesini yangınlardan.
teninden koparır gibi her sayfasını hayatın
ödeşiyorum batığımla.

kuru otlar, yaz’ın bahçesinde
bir anıymış. direnen heykel
rüzgârın içinden geçen fişek
yaşayanların kalbine değen gençlik.

omurgamın orta yerinde koca bir çıkık oldun
dikendin gülüne batan.
ölü defterlere dönüşüyor ayrılıklar
sahafa düşen kahır

taşlıkları çok zamanın
ayaklarım takılıyor yalnızlıklara.


Serkan Türk
sözcükler dergisi

[yaprakunvar]

SANRI

Ben kendimi dağ sanırdım Hacer
Enginimde Konya ovası, Çukurova, Harran
Eskiden benim de bir yurdum vardı
Yağmura direnen limon çiçeklerine benzer
Ben kendimi sarhoşken tanırdım
İnce belli bardaklarda anason kokusu
Kuşların bile kıskandığı piknikler
Karıncaezmez gençliğim yaşlılığı abarttı
Kalp kırıklığı, güz esintisi, kanser
Gün gün damlayan zaman - o da su
Ama şöyle bir gürül gürül akmadı
Ben kendimi ırmak sanırdım Hacer

Eli öpülesi nineler tabutları öpüyor
Toprak delik deşik çocuk ölülerinden
Ay'a ve yıldızlara bakmaya duyduğum utanç
Kanın buğusunu iyi bilirsin sen
Gözyaşlarının buz kestiği o son noktayı
Hayatın kavşağında bizi hep mi acı bekliyor

Ben kendimi deniz sanırdım Hacer
Kayalıkları kanırtarak savuran
Şimdi oturup düşünüyorum neyi, kimi
Masamın üstünde bir bardak çay - çay kan
Denize bakıyorum, donuk bir yağ gibi bakıyorum
Kumburgaz, Selimpaşa, Silivri
Giderayak asker yolu bekliyorum
Ben kendimi 'Türkiye' sanırdım Hacer...

Ahmet Erhan

Sözcükler /( Mayıs - Haziran 2008)

[yaprakunvar]

iKiZ





Düğmelere çözülen sır
Kaçak mor menevişe

Seslendi yaka : çitile
gülümseyiş : beyaz bir leke

Azar gövdesi teştin
Kıracak inadı
Köpürür su

Ey ömür kirini çek
Elin : kaza süsü

Firkat susmaz bir çığlık
Ne yöne baksan : yüzü







Hüseyin Bozkurt
şiiri özlüyorum sayı:19

[yaprakunvar]

ÇOCUKLARIN GÖZYAŞLARI

Size anlatmıştım yıllar önce
Tanrı’nın gözyaşlarını: Acıdan suskun ve
Öyle kimsesiz bir kahır içinde


Kutsal
Bir pazara dönüşemez hayat bu; pul değil
Acıdır üzümün mor teni ezilirken
Katli vacip değil tek bir yaş bile
Eşittir tabi ki İnsan kalbinde


Kayıp
Dünya’nın gözyaşları unuttunuz;
Yalanı kâr, aşkı yalan, dostu yok görünce
İsyankâr bir ırmak akıyor şimdi
Kibele’nin göğsünden, Maveraünnehr’e
Hiç bilmediğiniz bir dilde


Şimdi
Yoksul Atlas’ı kanayan bu ülkede
Umutsuz yaşlarını yakıyor çocuklar
Göz pınarı kurumuş Tanrı’nın göğsünde…


Yelda Karataş
Esmer, Haziran 2008

[yaprakunvar]

AKIL AĞRISI


Omurilik
gibi uzanıyor yanlış tanımlanınış bir
gövdeden sorumlu kavak
tutunduğu beynin gölgesinde
kıskıvrak kıkırdak aslında kesilen
dal.


Dallarıyla avucunun
içine aldığı zor zapt aklı
simsiyah atlara binmiş simsiyah atlılarla
o atlıların atlardan çalıntı çatlak nalları kavrayacak.


Ürpermek için kükrüyor alaz
çok da incinmiş zarif, kederli bitkilerde.
terk edilmiş ve boşluğa savrulmuş
küçük. küçücük bir gök cismi
sanki kendi ardına açan gül
aşkın kaburgaları arasında;
akıl ağrıyor lav içerken ağır ağzında
omur'iliklerine kadar ıslanmış sinirlerle,
ben hâlâ yaraltınmın hocasıyım, şehir hâlâ komada




Küçük İskender
kitap-lık - Şubat -07