Yersiz Yurtsuz Perihan Yakar/Şiirse şiir, şirinlikse şirinlik. Yok başka yerde.

[zeyno]

                                                                                                                                             

Ozan’a

(Ben çoğu zaman içine bir taş atılmadığında kıpırtısız kalan su birikintisi gibiyim.) Ozan K. Dil

Sen, gibisin…
Bense (artık) içine taş yağdırılsa (da) kıpırdamayı başaramayan su birikintisi…

Dur dedikçe durmadan (d)umura uğrar
beynime (d)umur da kapı açmıyor artık.

Toz içindeyim.

Yağmur bunu biliyor.
Yağmur bunu iyi biliyor.
Yağmur bunu benden iyi biliyor.

Rüzgâr da öyle!

Ben yalancıysam, yağmur da mı yalancı? Yağıyorken her yere, bana yağmayan.
Ben yalancıysam, rüzgâr da mı yalancı? Esiyorken her yere, beni silkelemeyen.

Kara, kuru, derin bir kuyu içinde olup, taşla dolmuş olmak mı çoktan nedeni bu başarısızlığın?
Yoksa sarnıcı dolmak nedir bilmeyen bir özlemin sabrı içinde, kıpır, kıpır bir akarsuda olabilmeyi hayal ettikçe,
kırılmaların; olamadan kıranlarla hayalleri buharlaştırma yarışındaki, kırılmaların...
Hayalden hızlı, gerçekten ağır,
Buzdan soğuk, güneşten sıcak sportmenliği mi, rekora koşan?

Bilinmez ama öyleyim.

Elde kalan bakiyem ne bu durumda, biliyor musun?
Elde kalan bakiyem,
canım!
Buhar içinde buharlaşmaya dimdik direnen
kırık hayaller barınağının hem bacaksız bakıcısı, hem düdüksüz bekçisi olan
ve kanatları kan içinde kuruyan mecburiyetim.

Gece bana bu yüzden Aslı.

Keremliğim bu yüzden
su gibi ay gezinir karanlığın içinde bir yudum olsun aydınlık için
gündüzlerin içinde içli bir şiir.
 

Perihan Yakar

[cumali22]

        Gerçekten de içli bir şiir… Zeyno’nun paramparça duyguları, kırık yüreğiyle ördüğü,  acıyla dokuduğu yaşamını öylece şirine taşımış, şiirini de bize getirdi acıların tanıklığını yüklediği yağmurla yaşamının tanıklığını yüklediği rüzâr.
        "ve kanatları kan içinde kuruyan mecburiyeti”ne karşın elinde “Hayalden hızlı, gerçekten ağır” geçen günlerinde yaşamının elinde bir tek canı da kalsa, bu can “Buhar içinde buharlaşmaya dimdik direnen”dir.
         “O kırık hayaller barınağının düdüksüz bekçisi”dir. Yaşam koşulları uyutmasa da  O yaşama sevdalıdır. Gece de O’na… O böyledir işte! Yenilmeyendir. Direnendir. Vazgeçmeyendir. Çünkü O Zeyno Hocam’dır!
         Yersiz Yurtsuz şiirse, bütün teslimiyetçilerin alnında şangırdayan bir tokattır. Saygılarımla…
                                                                            Cumalioğlu

[zeyno]

tatlısı mı bir tesadüfün, acısı mı bu
bilmem ki Ozan Cumali,
bilemem ama

ne tesadüf ki

haykırırken radyoda Sezen Paramparçayı
okudum ya ben senin yazdıklarını
gözyaşları içindeyken gözlerim tebessüm doldu.

Çok yaşa emi. Çok ağlatan şiirler yazıyorsan da, güldüren olsun her biri hale Ozan gözünden düşündürürken.

Sevgiler
 

[Sanat Dedektifi]

Sözcüklere ruh katan, şiir alışkanlıklarımızı altüst eden virtüöz: Perihan YAKAR.

Zehra YENİCE

[Oresay]

hani bir “karamsarlık” da iyi yansımış şiirden…

tenimin altını kaplayan bu ateş yağmurunu bekliyor. ellerimin titremesinden mi bu buzdan kayıplar. aynalı odadayım, mumlarının ışığı düşsel yolculuğun doruğunda siyahlar yanıyor. göğsüme akan gözyaşları yeminler ediyor. masumiyet böyle anlarda mı ortaya çıkar, arınmak ister gibi çaresiz. bir ölüm rüzgârı esiyor, dudaklarımın günahlarına. karmakarışık duygular içindeyim, zil sesleri eşliğinde. yaşama ara verdim, kendimi arıyorum…

bu teslimiyet, geceden yansıyan ayrıntıların içinden çıkıp gelen, gerçeğe ilişkin bir söz ise:  yağmur ve rüzgâr inatçıdır, sözün üzerindeki toza. silip götürür her şeyi bir sabah, duygular yenilmiş olsa da…

tozun ruhuna yazılmıştır, o rüzgâr ve ardında takılıp gelen yağmur…

kum yalnızlığıdır zaman… tanelerinde o sessizlik… birbirini çeken…. yaşama tutunan…

Sevgiyle.


Cinayet Saati

haliç'te bir vapuru vurdular dört kişi
demirlemişti eli kolu bağlıydı ağlıyordu
dört bıçak çekip vurdular dört kişi
yemyeşil bir ay gökte dağılıyordu

deli cafer ismail tayfur ve şaşı
maktulün onbeş yıllık arkadaşı
üçü kamarot öteki aşçıbaşı
dört bıçak çekip vurdular dört kişi

cinayeti kör bir kayıkçı gördü
ben gördüm kulaklarım gördü
vapur kudurdu kuduz gibi böğürdü
hiç biriniz orada yoktunuz

demirlemişti eli kolu bağlıydı ağlıyordu
on üç damla gözyaşını saydım
allahına kitabına sövüp saydım
şafak nabız gibi atıyordu
sarhoştum kasımpaşa'daydım
hiç biriniz orada yoktunuz

haliç'te bir vapuru vurdular dört kişi
polis katilleri arıyordu
deli cafer ismail tayfur ve şaşı
üzerime yüklediler bu işi
sarhoştum kasımpaşa'daydım
vapuru onlar vurdu ben vurmadım
cinayeti kör bir kayıkçı gördü

ben vursam kendimi vuracaktım

Attila İlhan

[cumali22]

           Komik bulmakta haklısınız. Yalnız; yanılgı ya da hata yok, eksik var. Belki bir dil sürçmesi.. Ancak bu bir özür değil, küçük bir düzeltmedir Sevgili Hocam! Elbette şiirinizi çözümlemek bana düşmezdi. Ama şiirin çözümlemesinde bir hata yok. Onları söyleyen sizsiniz Sevgili Hocam, ben değil.
           Dediğim gibi çözümlemede hata yok, eksik var. Çünkü şiirdeki kişi birebir kendiniz olmayabilirsiniz. Ama kendinizle özdeş gördüğünüz bir yaşam sundunuz bize. Belki şiirdeki gibi yüzlerce yaşam var. Zorluklara onuruyla direnen yüzlerce yaşam. “O kırık hayaller barınağının düdüksüz bekçi”lerinden Keşke milyonlarca olsa!         
           Böyle onurlu bir direniş sergileyen bir yaşamla özdeş görmek sizi incitmişse özür dilerim Hocam! Onurlu direnişlere olan saf inancıma ve çocuksu yanıma bağışlana…
           Saygılarımla…
           Cumali Cumalioğlu

[zeyno]

''Gözyaşları içindeyken, gözlerin tebessümle dolması..'' biçimindeki bu ben biçemli yaramaz cümle,
içrek olarak, Can Cumali'ce yazılanları komik bulmanın ifadesi değil ki Canım Cumali.

Hem kuzum sen, yazdığının tarafımca komikliğini nerden çıkardın, hiç anlamadım.
İki gözüm önüme aksın istemezsin sen dimi, yani yemin verdirme bana, anlamadım!   

Ben de hassas biriyim ama, denileni denildiğince anlamadan alınganlık hiç huyu değil hassasiyetimin.

Şiirime incelikle eğilmen,
çözümleme çabanı esirgememen; üstelik benim, kendisini yazdıklarıyla gayet sevdiğim Cumali'ce çözümleme çabanı esirgememen...
o saatte beni öyle çok duygulandırdı, öyle çok duygulandır ki..

Yazıcığımın, sence maksadı seni incitmek olabilir mi; inceliğine çok teşekkür ederek gülümsüyorken!?


   

[zeyno]

Karamsarlık değildir o yansıyan, değildir Ori!

Kazaya gelen kavramsallığın kavranamayan karnavalıdır 
bizi kaval çaldırıp çadırımızda kıvrandırırken
içi kediyle dolu bir çuval gibi.

Karamsarlık değildir o yansıyan, değildir Ori!

Kazaya gelen kavramsallığın kavranamayan karnavalıdır
giderayak bedava keyif verici.

*

Şu,
Cinayet Saati var ya..
Sanma bana uymadı.
Uydu uydu da.
Uyutmadı ya... 
Yazacağım bir şiir, anti,
koyacağım adını uyumak için

KEYİF SAATİ

*

Canımsın, sağ ol

[zeyno]

Sevgili Zehra Yenice,

Sihirlersiniz siz dünyanın sihri kayıp ne kadarsa o kadar öcü perilerini
Ve sihriniz var ya sizin sihriniz… Şiir üstüne yemin ederim, şiirden harbi.

Kalbiniz gibi sözünüz de öyle iyi, öyle güzel, öyle cömert ki

Korkuyorum siz yazınca ben size bir şey yazmaya.
Tanrı yoksa, şiir var ya yanımda, çok korkuyorum!

Ya yazdığım, kalbinizin olduğu gibi, sözünüzün de iyiliği, güzelliği, cömertliği yanında pinti kalırsa!
Ya pintiliği, ben zıp, zıp zengini bir pireyken Priene’lerde, beni pestil eder de yoksul ederken zıp zıplarımdan,
yoksun da ederse mercan merceğinizden…

Ah! Sevgili… Ah! Zehra Yenice.

Gözünüzde ben sözcüklerin virtüözüysem, siz gözümde nesiniz söyleyeyim mi?

Gözünüzde ben sözcüklerin virtüözüysem, siz gözümde öz şiirlerin ruhbanecesi.

Sevgilerimle.

[Efendi]

Başlığı gördüm geldim. Yerim yurdum yok 
Sancılı bir doğum oldu gelişim. Neyse ki  çözdük işi...

Merhabalar kucak dolusu

[cumali22]

Sevgi yüreğine selam Zeyno Hocam!
Benim gökçeyazınımda yemin ve küfür acizliktir. Umarsızlıktan başvurulandır. Akçadağlı'nın taşa sarılmasıdır!
Kıt anlayışımla sizi acze düşürdüğüm için tekrar özür dilerim.

[zeyno]

İnsan, yersiz yurtsuzsa
dağ, taş, gök, bayır, her yer bağıdır.
Her yer bağıysa, olmaz mı yurdu insan olanın,
iki arada bağır da bağır


Sayın Efendi, Sayın Şairim!! :=) 

Benden de SOBE !! Gözümün bağı sevgiler üzüm. Dal bağın gibi ister topla ister ye. Kucak dolusu.

[HBozkurt]

insanın yurdu şiirdir..şiiryurt.ya da yeşilyurt..uzak dağhavası kalbimin



..kalbin kuyusunu yurt edinmiş ..yaşam daha ne ister

bilir yeryüzü cinayet artığı ..durağanlıktan

sivri bir dili olmasına rağmen..bağırtmaz çindeki çocuğu asla

bir koşum konaklarsa ruhu.. gökyüzü

yeşim çelen..renk tortusu

bana bir kaç satır dize uyandıran

[zeyno]

Sizi kendime yasakladım ben bayım!
Desem bir baya

Kendime yasakladığım nasıl olur da olur dilime özgür?

Öyle değil mi?

E, madem öyle
 
‘Sizi kendime yasakladım ben bayım.’ demek yerine,
demem bir şey o zaman ben de.

Yasağından kurtulurken o bayın kendim,
böylece
dilim özgür, ben özgür, ruhum zaten hep!

He, he, he, he, he

Matematikçi değilim ama
Aklım sağ olsun her şeye formül!

Saygılar Sayın Bozkurt.
Sağ olunuz, var olunuz

Yolu şiir bahçeme düşen insanı madem selamlar
Damlasıyla nisanıma not düşen sağanak yağmur
Selamlıyor sizi de tazelenen çimlerin bereketiyle.

Perihan Yakar

[HBozkurt]

yasaklanmış bir elmayım..kopar cennetinden suskuları